Akinosijeva tehnika

intraoralni metod mandibularne anestezije koji je karakterističan po tome što se izvodi sa vilicama koje su u kontaktu. Igla se uvodi pored gingivalnih ivica gornjeg zubnog niza, pored tubera gornje vilice. Kada se probije sluzokoža medijalno od prednje ivice ramusa mandibule, igla se uvodi maksimalno lateralno (prema medijalnoj strani ramusa) do dubine od oko 3 cm. U tom momentu se vrh igle nalazi u centralnom delu pterigomandibularnog prostora i tada se ubrizgava željena količina lokalnog anestetičkog rastvora. Metod je u engleskoj stručnoj literaturi prvi opisao Akinosi 1977. godine, a primenjuje se još od 1960. godine, kada ga je opisao Vazrani.