Andrewsovih šest ključeva optimalne okluzije

šest morfoloških karakteristika optimalne okluzije definisanih od L. F. Andrewsa (Endrjusa) u studiji na 120 modela netretiranih osoba sa odličnom okluzijom. Ova studija je bila osnova za razvoj tehnike pravog luka. Šest ključeva optimalne okluzije su: odnos molara - distalna površina bukodistalne kvržice gornjih prvih stalnih molara okludira (kontaktira) sa mezijalnom površinom bukomezijalne kvržice donjih drugih stalnih molara. Bukomezijalna kvržica gornjih prvih stalnih molara leži u žljebu između mezijalne i srednje kvržice donjeg prvog stalnog molara; angulacija krunica (meziodistalni “tip”) - gingivalni deo uzdužne osovine krunice svakog zuba se nalazi distalnije od incizalnog (okluzalnog) dela ose. Stepen ove mezijalne nagnutosti zavisi od vrste zuba; inklinacija krunica (bukolabijalna inklinacija) - uzdužna osovina krunica gornjih i donjih sekutića je labijalno nagnuta u dovoljnom stepenu da se odupre prekomernom nicanju antagonista. Kod očnjaka, premolara i molara, u obe vilice postoji lingvalna inklinacija krunica; rotacije - nema rotacije zuba; prostor - nema prostora između zuba, već su oni u čvrstom međusobnom kontaktu; okluzalna ravan - okluzalna ravan je ravna, ili blago zakrivljena po Špeovoj (Spee) krivi.