dens, caninus superior

gornji očnjak, po dualnom sistemu ima oznaku 13 ili 23. Oblik krune je takav da ima dominantnu ulogu u vidljivom delu zubnog luka, a svojom veličinom uključujući i dužinu korena predstavlja najjači zub u frontalnoj regiji tako da podnosi znatno opterećenje prilikom žvakanja, pa se i koristi u fiksnoj protetici kao važan nosač mostnih konstrukcija. Gornji očnjaci nekada nisu smešteni pravilno u zubnom nizu (distopija). Labijalna površina je podeljena grebenom u dva asimetrična dela i on iščezava u cervikalnoj trećini krune, a incizalna ivica je takođe podeljena vrhom na mezijalni i distalni segment. Postoji dobro izražen znak ugla, luka i korena. Palatinalna površina nije tako udubljena kao kod sekutića, nego duž njene sredine postoji greben koji se često završava izraženim cingulumom, koji može biti tako jako razvijen, pa tada govorimo o premolarizaciji očnjaka. Kontaktne površine su trokuglaste sa širokom bazom u konkavnom smeru. Koren je masivan, jak, najduži u celom zubnom nizu i često njegov ostatak služi za intraradikularnu retenciju kočića pri izradi fiksnog protetskog rada. Apikalni deo je često distalno zakrivljen poput roga o čemu treba voditi računa prilikom ekstrakcije ili endodontske terapije