dens, molaris primus superior

prvi gornji kutnjak, po dualnom sistemu ima oznaku 16 ili 26, a bukalna površina je gotovo vertikalna i pokazuje neznatnu zaobljenost. Podeljena je krakom glavne fisure okluzalne površine između mezijalne i distalne kvržice. U celini bukalna površina izgleda kao da su se spojile dve istoimene površine pretkutnjaka. Okluzalna površina ima oblik romba čija duža dijagonala ide od mezio-bukalnog prema disto-palatinalnom smeru, dok se kraća dijagonala proteže od disto-bukalne do mezio-palatinalne strane. Okluzalna površina poseduje četiri kvržice nejednake veličine i visine koje su smeštene meziobukalno, distobukalno, meziopalatinalno (najveća po izgledu i veličini), distopalatinalno (najmanja). Zbog svog izgleda i najmanje veličine distobukalna kvržica ima donekle izolovan položaj, dok ostale tri kvržice čine zaokruženu celinu. Kvržice su međusobno odvojene glavnom fisurom koja ne leži tačno u sredini a ima oblik koso položenog slova „H“. Centralna fisura pokazuje u svom izgledu varijabilnost, a dublja je idući od periferije prema sredini površine, pa se na taj način sažvakana hrana vraća u sredinu i time postiže veći efekt prilikom mastikacije. Palatinalna površina je uža i mnogo zaobljenija od bukalne na čijem mezijalnom delu se nekad može uočiti tuberculum anomale Carabelli koji po mišljenju ortodonta A. M. Schwarza omogućava bolje fiksiranje zubnih nizova u položaju centralne okluzije. Kontaktne površine su slične istim površinama pretkutnjaka, samo su mnogo šire. Zub poseduje naročito izražen znak ugla i luka. Ima tri korena, od kojih su dva smeštena bukalno a spljošteni su u meziobukalnom smeru, i jedan palatinalni koji je najjače razvijen i duži je od ostala dva bukalna korena. U nekim slučajevima korenovi su spojeni i međusobno srasli, i to distobukalni sa palatinalnim ili oba bukalna korena mogu biti spojena u jedan