kefalometrijska analiza

proces procene skeletnih, dentalnih i mekotkivnih odnosa pacijenta poređenjem merenih parametara sa pacijentovog kefalometrijskog snimka sa populacionim normama za date parametre. Služe za: analizu i dijagnozu malokluzije, praćenje toka lečenja, određivanje tipa lica (pozicije i nagiba u odnosu na kranijalnu bazu), analizu usklađenosti koštanog skeleta i mekog tkiva, longitudinalnu analizu rasta, predviđanje tipa rasta i rotacije lica, analizu pozicije zuba, planiranje hirurške korekcije kraniofacijalnih anomalija i dr. Koriste se tačke koje predstavljaju određene anatomske strukture, ili konstruisane tačke. Na osnovu ovih tačaka se konstruišu linije, ravni i uglovi koje ove linije zaklapaju i koji se mere. Mogu se meriti i proporcije. Postoji veći broj analiza, uglavnom nazvanih po autorima, od kojih su najpoznatije: Björk-ova, Jarabac-ova, McNamar-ina, Ricketts-ova, Sassouni-jeva, Schwartz-ova, Steiner-ova, Tweed-ova, Witz-ova, itd. Svaka od ovih analiza ima svoje karakteristike, mada često koriste iste tačke i ravni, a odnosi i parametri se razlikuju. Zbog toga je važno pri analizi uvek koristiti prosečne vrednosti i parametre date analize.