Klippel-Trenaunay-Weber syndroma

kutane lezije u vidu hemangioma, varikoznih vena i hipertrofije mekih tkiva. Unilateralna zahvaćenost dugih kostiju, češće donjih ekstremiteta. Naevus flammeus, najčešće duž duge grane trigeminalnog nerva. Angiomatoza mekog i tvrdog nepca, jezika i farinksa. Hipertrofija mandibule, asimetrija lica, dentalne malokluzije, rano nicanje zuba obolele strane. Hemangiomi prisutni na rođenju, a varikoziteti i hipertrofija se razvijaju u ranom detinjstvu. Moguća je pojava makrodaktilije 1 ili 2 prsta šake, sindaktilija i polidaktilija. Paul Trénaunay – francuski neurolog, rođen je 1875. godine. U okviru zajedničkog rada, 1900. godine, Paul Trenaunay i Klippel zapazili su pacijenta sa asimetričnom hipertrofijom mekih tkiva i kostiju, praćenom hemangiomatoznim promenama kože. Oboljenje su opisno nazvali „nevusna varikozna osteohipertrofija”. Frederick Parkes Weber (1863–1962), engleski lekar. Zahvaljujući tome što je 1907. godine opisao još 3 slučaja i dopunio kliničku sliku, a 1918. godine predstavio još detaljniji opis ovog oboljenja, i njegovo ime se nalazi u nazivu sindroma.