luk labijalni

žičani luk, osnovni element mobilnih ili fiksnih ortodontskih aparata. U mobilnim aparatima, labijalni luk se izraduje od žice preseka 0,6-0,9 mm, Standardni oblik prati labijalne površine sekutića, obilazi očnjake retruzionim omčama i uz mezioaproksimalne površine prvih premolara prelazi na palatinalnu (lingvalnu) stranu, gde završava retencionim delovima u akrilatnoj bazi. Služi za retenciju, retruziju, ekstruziju frontalnih zuba, i za njihovu rotaciju uz dodatak opruga. Postoje i modifikovani –skraćeni, produženi, sa adaptiranim omčama, kontralabijalni, i svaki ima svoju indikaciju.  U fiksnoj tehnici lukovi se izradjuju od žica različitih materijala-legura, oblika, dimenzija, preseka (upredeni, okrugli, četvrtasti, pravougaoni). Prave se od čelika, kobalt-hrom-nikla (od njih se prave kvadheliks i „jutiliti“ segmentirani), nikltitanijuma- superelastični, bakarnikltitanijuma (CoNiTi) pod temperaturom tela u usnoj šupljini menjaju svojstva i dobijaju na elastičnosti, beta–titanijum lukovi (TMA) sastoje se od titanijuma, molibdena, cirkonijuma i cinka- izuzetno elastični lukovi odlični za sva pomeranja zuba, optifleks-od čistih optičkih fibri, estetski maksimalno zadovoljavaju. Imaju različita svojstva, memoriju, elasticitet. Pričvršćeni su za bravice gumenim ili žičanim ligaturama, ili klapnom same bravice kod samoligirajućih bravica. Krajevi ulaze u tube na prstenovima koji se nalaze na molarima.U početku terapije luk može biti raznoliko oblikovan (radni luk), a pri kraju prati anatomske oblike zubnog luka (idealan luk)