razvoj orofacijalnog sistema

započinje veoma rano, već u trećoj nedelji embrionalnog života, kada je dužina embriona samo 3mm. Kod humanog embriona se formiraju pet visceralnih (brahijalnih) lukova, a prvi (mandibularni) i drugi (hioidni) učestvuju u izgradnji orofacijalnog sistema. Proliferacijom ćelija iz mandibularnog visceralnog luka stvaraju se četiri ispupčenja, koja su međusobno odvojena žlebovima. To su: dva maksilarna, dva mandibularna i peto, nazofrontalno ispupčenje. Svako od ovih ispupčenja učestvuje u izgradnji odgovarajućeg dela lica i organa za žvakanje. Iz prvog, mandibularnog visceralnog luka, proliferišu ćelije mezoderma prema središnjoj liniji, stvarajući dva simetrična mandibularna procesusa koja se na središnjoj liniji spajaju čineći jedinstveni luk. Maksilarni procesusi nastaju bujanjem mezenhimalnih ćelija iz najdistalnijih delova mandibularnih procesusa. Pet procesusa ograničavaju šupljinu sa otvorom na frontalnoj strani koja se naziva primarna (primitivna) usna šupljina. U daljem procesu razvoja usna šupljina se, stvaranjem nepca, deli na nosnu i isnu duplju