syndroma

skup svih simptoma koji su karakteristični za jedno oboljenje ili patološko stanje uvek se javljaju zajedno. U medicini, psihijatriji i kliničkoj psihologiji označava skup međusobno povezanih simptoma koji čine jednu nozološku celinu. U psihologiji ličnosti i socijalnoj psihologiji to je sklop empirijski i smisaono povezanih crta ličnosti, koje se javljaju zajedno u nekoj ličnosti i obrazuju određenu relativno čvrstu strukturu. Reč sindrom potiče iz grčkog jezika i doslovno znaci „trčati zajedno, ići zajedno“, kao što se dešava i sa osnovnim karakteristikama oboljenja. Najčešće se upotrebljava kada razlog zbog koga se karakteristike javljaju zajedno (patofiziologija sindroma) nije poznat. Poznat naziv sindroma često se i dalje koristi, čak i onda kada je osnovni uzrok otkriven, ili kada postoji određeni broj različitih primarnih uzroka koji zajednoi dovode do iste kombinacije simptoma i znakova oboljenja. Mnogi sindromi su nazvani po lekarima koji su prvi zabeležili združene karakteristike; to su „eponimni“ sindromi. Inače, sindromi mogu svoje nazive dobiti i iz osnovnih odlika ili verovatnih uzroka oboljenja, kao i referenci iz geografije, istorije. Opis nekog sindroma obično obuhvata jedan broj suštinskih karakteristika, koje združene dovode do dijagnoze oboljenja. One su često klasifikovane kao kombinacija tipičnih glavnih simptoma i znakova – od suštinske važnosti za dijagnozu – zajedno sa sporednim nalazima, od kojih neki ili svi nisu uvek prisutni. Formalni opis može naznačiti minimalan broj glavnih i sporednih nalaza neophodnih za postavljanje dijagnoze. Za razliku od glavnih i sporednih nalaza koji su tipični za sindrom, može postojati i veza sa drugim oboljenjima, što znači da se kod osoba koje imaju određeni sindrom ova prateća oboljenja javljaju češće od onog što bi se smatralo slučajnim. Dok sindrom i prateća oboljenja mogu biti statistički povezani, oni nemaju jasnu uzročnoposledičnu vezu – tj. verovatnoća je da postoji odvojeni problem ili faktor rizika koji u osnovi objašnjava oboljenje. Primer za ovo bi bio Daunov sindrom, koji za prateće oboljenje ima šećernu bolest. Poznavanje pratećih oboljenja iziskuje da se na njih posebno obrati pažnja u lečenju sindroma