vitalitet pulpe zuba

to je značajan dijagnostički parametar za utvrđivanje da li je pulpa zuba vitalna ili ne. Osetljivost zuba se može testirati na više načina, a obično se koriste topla, hladna i elektrostimulacija. Za test vitaliteta toplotom najčešće se koristi zagrejana gutaperka. Za test na hladno može se koristiti led ili zaleđeni štapići ugljen-dioksida (– 78 0C), odnosno kuglica vate poprskana difluoridhlormetanom (– 50 0C). Za proveru vitaliteta elektrotestom koriste se posebni aparati snabdeveni elektrodom koja dolazi u kontakt sa zubom. Napon struje se povećava ručno ili automatski dok pacijent ne pokaže reakciju. Pozitivni odgovor u obliku laganog žarenja upućuje na vitalnu pulpu. Nekrotična pulpa daje negativan odgovor. Kod kolikvacione nekroze pulpe odgovor može biti pozitivan. Niži prag nadražaja pulpe nalazimo kod hiperemije i pulpitisa. Ti parametri, međutim, nisu pouzdani za procenu patohistološkog stanja pulpe. Test se ne može izvesti kad se zub ne može izolovati i osušiti: kod krunica i velikih ispuna, anesteziranih zuba i intenzivne, trajne zubobolje. Test vitaliteta traumatizovanih zuba je nepouzdan tokom šest nedelja nakon traume zbog posttraumatske analgezije. Test preparacije je koristan za ispitivanje vitaliteta zuba sa krunicama, odnosno kod mladih zuba sa nezavršenim rastom korena. Laser dopler floumetar je aparat za ispitivanje vitaliteta zuba, koji može da registruje postojanje cirkulacije u pulpi i samim tim registruje njenu vitalnost. Dijagnostički klinički test vitaliteta pulpe zuba postiže se izvorom toplog ili hladnog; vitalni zub će reagovati bolno, dok avitalni neće. Manje pouzdan od električnog testa vitaliteta pulpe.